اصل ماجرای فلسطین(قسمت پایانی)

۹م خرداد, ۱۳۹۹ -

چاپ اين مطلب چاپ اين مطلب

خطر امنیتی اسرائیل
از جهت امنیتى، مسأله اسرائیل، یک خطر امنیتى، نه فقط براى مردم خودش، بلکه براى کلّ منطقه است؛ براى این‏که اینها الان زرّادخانه اتمى دارند و باز هم تولید مى‏کنند! سازمان ملل هم چند بار هشدار داده، اما اعتنا نکرده‏اند؛ البته عمده‏اش هم به‏خاطر پشتیبانى امریکاست؛ یعنى گناهِ کارهاى صهیونیستها و دولت غاصب، به میزان زیادى به گردن رژیم امریکاست. شما این را بدانید؛ در طول این پنجاه سالى که اینها سرِکارند، در شوراى امنیت سازمان ملل، بیست و نه قطعنامه علیه اسرائیل صادر شده، که امریکا هر بیست و نه مورد را «وتو» کرده است! الان هم حدود ده سالى است – از بعد از فروپاشى شوروى سابق تاکنون – که دیگر اصلاً اجازه نمى‏دهد که در شوراى امنیت، قطعنامه‏اى علیه اسرائیل مطرح شود! پس، گناه این جرائم به گردن امریکاست. امریکا که این قدر چهره صلح‏طلبانه به خودش مى‏گیرد و گاهى هم لبخندهاى زهرآگینى را به همه ملتها – از جمله به ملت شریف و مظلوم ما – نشان مى‏دهد، در قضیه فلسطین، مجرم درجه یک است؛ یکى از گناهانش این است. امروز دست امریکا تا مرفق در خون فلسطینیها فرورفته است. اینها کشورهاى منطقه را تهدید مى‏کنند. البته دولتهاى سوریه و لبنان و دیگر کشورهایى که در آن‏جا هستند، گرفتاریها و تنگناهایى دارند. بحث دولتها از بحث ملتها جداست. ملتها همه جا دلشان پُر است و دولتها هم حالا زیر بار بعضى از فشارها ناچار مى‏شوند گاهى حرفهایى بزنند، مذاکراتى بکنند و مواضعى بگیرند.

خطر اقتصادی اسرائیل
از لحاظ اقتصادى هم، اسرائیل براى منطقه، خطر است. چندى است که صهیونیستهاى حاکم بر فلسطین، تزى را به نام «تز خاورمیانه جدید» مطرح کرده‏اند. خاورمیانه جدید، یعنى چه؟ یعنى خاورمیانه بر محور کشور اسرائیل شکل بگیرد و اسرائیل بتدریج بر کشورهاى عربى و کشورهاى منطقه و مناطق نفتى در خلیج فارس سیطره اقتصادى داشته باشد! این هدف اسرائیلیهاست. بعضى از دولتها غافلند. وقتى به آنها اعتراض مى‏شود، مى‏گویند ما که رابطه برقرار نکردیم؛ ما به تجّارشان اجازه دادیم بیایند! اتّفاقاً آنها همین را مى‏خواهند. آنها مى‏خواهند اسرائیل با حمایت امریکا و با پشتیبانى از زرّادخانه خطرناک خودشان، از غفلت و ضعف بعضى از دولتها استفاده کند و به آن‏جا وارد شود و مراکز اقتصادى و منابع مالى را در دست گیرد. این خطر خیلى بزرگى براى منطقه است. بزرگتر از همه خطرها این است. خدا آن روز را نیاورد و نخواهد آورد و ملتهاى مسلمان اجازه نخواهند داد که چنین اتّفاقى بیفتد؛ اما نقشه آنها این است که با تکیه بر اقتصاد بتوانند همه مراکز قدرت را در این کشورها در دست گیرند. بنابراین، از لحاظ اسلامى، از لحاظ انسانى، از لحاظ اقتصادى، از لحاظ امنیتى، از لحاظ سیاسى، امروز وجود اسرائیل، یک خطر بزرگ براى ملتها و کشورهاى منطقه است.
دنیاى اسلام، این خطر را باید احساس بکند. صهیونیستها و رژیمهایى که در دست آنها و زیر بالشان هستند و همچنین بسیارى از پادشاهان و رؤسایى که منافع خودشان را در اتصال به امریکا و استکبار جهانى و حاکمیت غرب تشخیص داده‏اند، دشمنان بالفعل و نقدِ دنیاى اسلام هستند و خطر بزرگى براى ملتهاى مسلمان و دنیاى اسلام محسوب مى‏شوند.

راه حل مسأله‌ی فلسطین
براى مسأله‌ی خاورمیانه هم یک راه بیشتر وجود ندارد و آن انحلال و زوال دولت صهیونیستى است. باید آواره‏هاى فلسطینى به کشورشان برگردند. این هشت میلیون نفر، صاحبان اصلى فلسطینند. البته اکثریت قاطع مردم فلسطین، مسلمانند و در میانشان تعداد کمى هم از فلسطینیهاى یهودى و مسیحى هستند. صاحبان فلسطین و ملت فلسطین، دولت تشکیل دهند؛ آن دولت تصمیم بگیرد که آیا مهاجرانى را که از سایر کشورها به داخل فلسطین آمده‏اند و در حال حاضر در آن‏جا هستند، نگهدارد – با چه شرایطى نگهدارد – یا برگرداند. عکس قضیه این است که باید یک دولت فلسطینى در همه سرزمین فلسطین تشکیل شود. بازیهایى از قبیل دولت خودمختار و از این حرفها هم امروز نمى‏تواند هیچ‏کس را فریب دهد؛ مگر آدمهاى خیلى ساده‏لوح را! اینها کار نیست؛ کار اصلى و واقعى که باید انجام گیرد، این است. امروز نسلهاى جوان فلسطینى بیدار شده‏اند و مى‏فهمند که مبارزاتشان اثر دارد. در داخل فلسطین، در بیرون فلسطین، در لبنان، در اردن، در سوریه و در مناطق دیگر مشغول مبارزه‏اند و مى‏دانند که مبارزاتشان داراى اثر است و ملتها دلشان با آنهاست؛ بخصوص موضع شرافتمندانه و پُرشکوه ملت و دولت ایران و نظام جمهورى اسلامى، اینها را دلگرم مى‏کند. اینها مبارزه را ادامه خواهند داد و به فضل پروردگار به نتایج اصلى و مطلوب خودشان هم خواهند رسید.

روز جهانی قدس
اکنون، جمعه‏ى آخر ماه مبارک رمضان که از سوى امام راحل عظیم ما (رضوان‏اللَّه‏علیه) روز قدس نامیده شده، در پیش روى ماست و در این ماه رمضان کاملاً مجاور لیالى قدر، باید همان‏طور که شب قدر را تا صبح به بیدارى مى‏گذرانیم و با دعا و تضرع خود به درگاه الهى، مى‏خواهیم که آینده‏ى مطلوب براى ما رقم زده شود، روز قدس را و همه‏ى این ایام حساس را که لیلةالقدر تاریخ اسلام است، به بیدارى و هشیارى بگذرانیم و تا مطلع الفجرِ نجات ملتهاى مسلمان و مخصوصاً ملت شجاع و مظلوم فلسطین، دست از تلاش نکشیم.
روز قدس را گرامى بدارید و آن را بزرگ بشمارید. البته تبلیغات جهانى منعکس نمى‏کنند؛ نکنند. آن کسانى که در زندانهاى فلسطینى هستند، به ما گفته‏اند که از شعار شما و حضور شما و مشت گره‏کرده‏ى شما – که حاکى از نیت و عزم صادقانه‏ى شماست – احساس قوّت و قدرت مى‏کنند و ایستادگى مى‏نمایند. آن کسى که در پشت دیوارهاى زندان فلسطینى است، باید احساس تنهایى نکند، تا بایستد. آن زن و مردى که در کوچه‏ ها و خیابانهاى بیت‏ المقدس و نوار غزه و شهرهاى دیگر فلسطین اشغالى مورد تهاجم اراذل و اوباش صهیونیست است، باید احساس کند که شما پشت سرش هستید، تا بتواند مقاومت کند. البته دولتها هم تکالیفى دارند. دولت جمهورى اسلامى هم وظایفى دارد و به این وظایف عمل مى‏کند؛ باز هم خواهد کرد. مسأله‏ى ملى و عمومى و مردمى نقش خاص خودش را دارد، که باید در جاى خود انجام بدهد
امروز، روز جهانى قدس است. روزى است که یکى از اساسى‏ترین مسائل مسلمین عالم و شاید بشود گفت اساسى‏ترین مسائل امروز جهان اسلام، در آن مطرح مى‏شود.
البته ملت عزیز ما، همیشه مواضع خودش را اعلام کرده است. کسانى نگویند که «چه فایده‏اى دارد؟!» اعلام این مواضع، مهمترین فشار را برگرده غاصب – در هر نقطه‏اى از دنیا که باشد – وارد مى‏آورد. اگر ملتها در کشورهاى خودشان، در برابر چنین حادثه‏اى قیام کنند، راهپیمایى کنند و مشتها را گره نمایند، فضا را بر جنایتکاران تنگ خواهند کرد. در همه قضایا چنین است. علیه امریکا هم چنین است. علیه خونریزهاى یوگسلاوى سابق هم چنین است. ملتها باید حضور خودشان را اعلام کنند. اعلامِ حضورِ ملّتها، در فضاى بین‏المللى و سیاست جهانى بسیار اثر دارد.
اگر ان‏شاءالله دنیاى اسلام این روز را به معناى درست کلمه گرامى بدارد و براى فریاد کشیدن بر سر صهیونیستهاى غاصب، مغتنم بشمارد، به میزان زیادى دشمن را شکست خواهد داد و به عقب نشینى وادار خواهد کرد.

آیه‌های پیروزی و آزادی فلسطین
من ادّعا نمى‏کنم که قضیه فلسطین در کوتاه‏مدت تمام خواهد شد؛ اما ادّعا مى‏کنم بدون شک فلسطین به فلسطینیها برخواهد گشت. زمان، ممکن است کوتاه یا بلند شود؛ بهایى که پرداخته مى‏شود، ممکن است سنگین یا سنگین‏تر باشد؛ اما این واقعه اتفاق خواهد افتاد.
بار دیگر تأکید مى‏کنم که فلسطین متعلق به ملت فلسطین است و سلطه‏ى غاصب، دیر یا زود ناچار به تسلیم در برابر این حقیقت خواهد شد. امروز جوانان مسلمان و مبارز فلسطین حامل وظیفه‏یى بزرگ و تاریخى‏اند و باید به نصرت الهى و وعده‏ى قطعى او دل بسپرند و آینده را با امید و ایمان و مجاهدتى که امروز مى‏ورزند به ملت و کشور خود هدیه کنند. و ان الله على نصرهم لقدیر.‏

منابع (با استفاده از پایگاه اطلاع‌رسانی رهبری، به آدرس www.Khamenei.ir)


فرستاده شده در مقالات تخصصي | بدون نظر

ارسال نظر


5 + 1 =