مبارزه بر سر هویت (قسمت اول)

۲۶م فروردین, ۱۳۹۸ -

چاپ اين مطلب چاپ اين مطلب

اشغالگری در طول تاریخ ویژگی های مخصوص به خود را دارد. برخی از این ها، تنها اشغالگری نظامی و یا اقتصادی بوده است. اشغال سرزمین فلسطین تنها در زمینه های سیاسی، نظامی و اقتصادی و حتی در اشغال اراضی منحصر نگردیده است، بلکه تمامی زمینه های فرهنگی و نمادهای تاریخی مربوط به درگیری و کشمکش اعراب با اسرائیل را شامل می شود.

از زمان تأسیس دولت عبری در سال ۱۹۴۸ ، این رژیم با قدرت تلاش می کند با شیوه های گوناگون از یهودی سازی حمایت کند و از جملۀ این شیوه ها، تغییر نام مناطق، شهرها و روستاهای فلسطین به نام های عبری و یهودی است.

تمامی ملت ها بر نام هایی تکیه دارند که خصوصیات، خواسته ها و آرمان های آن ملت را منعکس کند؛ چرا که این موضوع در تقویت حافظه و هویت اجتماعی ملت ها و تثبیت این نام ها در ذهن ملت ها مؤثر باشد.

براین اساس می بینیم اشغالگران معمولا تلاش دارند با کوشش فراوان نام های عربی را تغییر دهند تا مالکیت جدیدی را در ذهن مردمان تثبیت کنند و شواهد تاریخی برای این مدعا بسیار است: یونانیان باستان سعی کردند نام شهرهایی را که به تصرف خود در می  آورند تغییر دهند ونامهای یونانی بر این شهرها قرار دهند.آنان نام «عکا» را به «بتولمیس» و نام «بیسان» را به «سیکتوبولس» تبدیل نمودند. در زمان جنگ های صلیبی «عکا» به «سان جون»، سرزمین اللد به «سان جرج» تغییر نام داد، اما پس از پایان اشغال فلسطین، نام ها به اصل خود بازگشت تا شاهدی بر حقانیت ساکنان فلسطین به عنوان صاحبان این سرزمین قلمداد گردد.

 

توطئه تاریخی تغییر نام:

پیشنهاد ارائه شده از سوی «اسرائیل کاتز» وزیر اسرائیلی پیرامون نام گذاری شهرها و روستاهای فلسطینی به زبان عبری و حذف نام های عربی، تصمیم لحظه ای وبدون برنامه نبود، بلکه ریشۀ آن به گذشته باز می گردد و تجلی تلاش صهیونیست ها از گذشته به شمار می رود و این پیشنهاد طرح شده توسط کاتز، حرکت در مسیر اقدامات صهیونیست های پیشین است.

تغییر نام مناطق فلسطین از عربی به عبری به سال ۱۸۶۰ باز می گردد هنگامی که شهرک سازی از سوی نخستین گروه های مهاجم یهودی آغاز گردید.

از مثال های بسیار روشن در این زمینه به نام گذاری «پتح تکفا» به معنای «دروازۀ امید» بر منطقۀ فلسطینی «الملبس» می باشد. در سال ۱۹۲۰ ، دولت بریتانیا که قیمومیت فلسطین را برعهده داشت، کمیته ای متشکل از سه تن از یهودیان به ریاست «دیوید یالین» تشکیل داد که مأموریت این کمیته، رایزنی و همفکری در خصوص تبدیل نام های عبری به انگلیسی و تحویل آن به دولت بریتانیا بود. از مهمترین و جنجالی ترین نام هایی که در این کمیته بررسی شد، نام شهر قدس بود که به اتفاق آراء به نام عبری «یروشالایم» برگردانده شد که به انگلیسی «جروزالم» تلفظ می شود.

در سال ۱۹۲۵ کمیته ای از سوی «صندوق ملی اسرائیل» تشکیل شد که تا سال ۱۹۵۱ به کار خود ادامه داد. کمیته ی مذکور در طی این ۲۹ سال، ۴۱۴ نام عبری را جایگزین نام های عربی کرد که از جملۀ آن می توان به تغییر نام شهرک «قلندیا» به «عطاروت» اشاره کرد که این نام عبری در تورات موجود است.

نویسنده : علاءالدین ابوخضر (کارشناس امور اسرائیل)

مترجم: محمدجواد گودینی

منبع: فلسطین المسلمة شماره ۸ سال ۲۰۱۱

 

 


فرستاده شده در مقالات تخصصي | بدون نظر

ارسال نظر


6 + 8 =