سرزمین مقدّس؛ از توطئۀ اشغال تا حماسۀ انقلاب ۲

۲۶م خرداد, ۱۳۹۷ -

چاپ اين مطلب چاپ اين مطلب

شهید مرتضی آوینی

 

قسمت دوم: داوود و جالوت (نهضت انتفاضه یا انقلاب سنگ)
«پس چون طالوت لشکر کشید سپاه خویش را گفت: خداوند شما را به نهر آبی آزمایش کند، هرآن که از آن بسیار بیاشامد بر آیین من نیست، و هر آن که هیچ نیاشامد و یا کف دستی بیش بر نگیرد هم آیین من خواهد بود. همۀ سپاه طالوت از آن نهر آشامیدند جز عدۀ قلیلی از آنان. پس چون با دشمن مواجه شدند گفتند: ما را تاب مقاومت در برابر جالوت و سپاه او نخواهد بود. آنان که به لقای خداوند امیدوار بودند گفتند: چه بسا گروهی اندک باذن‌الله بر گروهی کثیر پیروز شود و خداوند با صابران است. و چون به میدان مبارزه با جالوت و سپاه او برآمدند گفتند: خدایا به ما صبر عطا کن و ما را ثابت قدم دار و بر قوم کافران پیروز کن. پس باذن‌الله آنان را شکست دادند و داوود امیر آن‌ها جالوت را به قتل رساند و خداوند به او پادشاهی و فرزانگی و علم عطا فرمود. و اگر نبود آن که خداوند بعضی از مردم را در برابر بعضی دیگر برمی‌انگیزد، زمین فاسد می‌گشت. ولکن خداوند بر اهل عالم از سر فضل و کرم، رحمت می‌آورد.»۲

داوود در برابر جالوت که سراپا مسلح بود جز فلاخنی نداشت و مبارزان فلسطینی نیز در برابر ارتش اسرائیل جز سنگ و فلاخن هیچ ندارند. اما بدون تردید، همان سان که داوود بر جالوت فائق آمد، ارتش اسرائیل نیز ناچار است که در برابر مبارزان فلسطینی سر تسلیم فرود آورد.
بیست و هفتم آذر ماه سال ۱۳۶۹، انقلاب سنگ سومین سالگرد آغاز خویش را پشت سر نهاد. سه سال قبل ]آذر ماه ۱۳۶۶[ در چنین روزی در یکی از خیابان‌های تنگ اردوگاه «جبالیا» واقع در نوار اشغالی غزّه حادثه‌ای عمدی رخ داد که می‌توان آن را آغاز انتفاضه دانست: یک کامیون اسرائیلی با یک اتومبیل حامل چند نفر فلسطینی برخورد می‌کند و به شهادت سه تن از آنان می‌انجامد. تجمع مردم در محلّ حادثه تا آن‌جا بالا می‌گیرد که نیروهای اشغالگر برای پراکندن جمعیت، از شلیک گلوله و گاز اشک‌آور استفاده می‌کنند. رانندۀ کامیون می‌گریزد و در مقابلۀ میان تظاهرکنندگان و سربازان اسرائیلی یک فلسطینی دیگر به شهادت می‌رسد. روز بعد تظاهرات از سر گرفته می‌شود و دامنۀ آن به تمامیِ کرانۀ باختری و نوار غزّه گسترش می‌یابد. در برخوردهایی که روی می‌دهد، تعداد بیش‌تری از مردم مسلمان فلسطین به شهادت می‌رسند و خون آنان در رگ‌های قیام تزریق می‌شود. نام اردوگاه جبالیا همواره همچون خاستگاه قیام مردم مسلمان فلسطین در اذهان خواهد ماند.
اکنون نهضت انتفاضه، یا انقلاب سنگ، سراسر فلسطین اشغالی را فرا گرفته است. انقلاب اسلامی ایران نشان داد که آنچه مهم است اراده است و صبر، هرچند دست‌های مبارزان نه با سلاح که با سنگ و فلاخن پُر شود. اگر محرومان جهان بخواهند در انتظار پُر شدن دست‌هایشان بمانند هیچ انقلابی شکل نخواهد گرفت.
وقتی سرچشمۀ قیام در ایمان به خدا باشد، مساجد به کانون‌هایی برای تجمع مبارزان تبدیل خواهند شد و همه چیز از آن‌جا آغاز خواهد گشت. نیازی به تأویل و تفسیر بیش‌تر وجود ندارد و در آیات مربوط به جهاد همۀ احکام مبارزه موجود است. آنچه هست این است که مسلمانان از خواب تاریخی خویش بیدار گشته‌اند و سعی در جبران این غفلت تاریخی دارند. باب جهاد، دروازۀ استقلال و عزت اسلام است.

«شیخ سید بَرَکه» پیش از اخراج از فلسطین، از ائمۀ جماعات مساجد مناطق اشغالی بوده است و اکنون از رهبران جهاد اسلامی است. او صراحتاً می‌گوید که اصلاً تصور انقلاب فلسطین بدون در نظر گرفتن نقش مساجد به هیچ وجه ممکن نیست. مساجد حافظ انتفاضه و کانون‌های اصلی استمرار آن هستند.

چند حادثۀ دیگر نیز در شکل‌گیری قیام و هویت بخشیدن به آن مؤثر بودند: چند نفر از اعضای جهاد اسلامی که توانسته بودند از زندان‌های اسرائیل بگریزند، پس از انجام چند ترور موفق، توسط صهیونیست‌ها به شهادت رسیدند.
عملیات موفق «کایت» نیز از وقایعی است که تاریخ انتفاضه، یعنی این مرحلۀ جدید از قیام فلسطینی‌ها را رقم زده‌اند. چند نفر از جوانان فلسطین به کمک چند کایت خود را از لبنان به شمال فلسطین اشغالی رساندند و با حمله به یکی از پادگان‌های دشمن عده‌ای از آن‌ها را به قتل رساندند. اگرچه عملیات کایت حماسه‌ای است که هرگز از یادها نمی‌رود، اما حادثۀ اردوگاه جبالیا و ادامۀ تظاهرات نشان داد که جمع‌بندی و تحلیل‌های سیاسی نسبت به وضعیت بحرانی کرانۀ باختری و نوار غزّه که آن را «اراضی اشغالی سال ۱۹۶۷» می‌نامند، کاملاً اشتباه بوده است.
انتفاضه یک قیام خانوادگی است و در ثبات و استمرار آن، زنان و مادران همان‌قدر نقش دارند که مردان و جوانان فلسطینی.
همۀ قرائن و شواهد حکایت از آن دارند که ملت فلسطین، همان‌طور که قصۀ مثالی داوود و جالوت به آن اشاره دارد، راه مبارزه را یافته‌اند و علی‌رغم آن که این شیوۀ مبارزه در برابر سلاح‌های پیچیدۀ اسرائیلیان چندان شکوهمند جلوه نمی‌کند، اما اگر آن‌ها صبر ورزند، بر جالوت که این بار در صورت اسرائیل غاصب به جنگ طالوت و داوود که مظاهر تمثیلی فلسطین و فلسطینیان هستند آمده است، غلبه خواهند کرد.
مسلماً فلسطینیان، امروز نیز در برابر آزمایشی همچون آزمایش طالوت قرار دارند. اما چه بسا که گروهی قلیل، اما با ایمان، باذن‌الله بر سپاهی کثیر غلبه کنند؛ همان‌سان که قرآن وعده داده است.

۲٫ بقره/ ۲۵۱-۲۴۹٫


فرستاده شده در مقالات تخصصي | بدون نظر

ارسال نظر


6 + 9 =