فرضیه قوم برگزیده و جایگاه حقوق، پیمان و امانت‌ غیریهودیان(۱)

۴م اردیبهشت, ۱۳۹۷ -

چاپ اين مطلب چاپ اين مطلب

شماری از اندیشه‌مندان، پژوهشگران و نیز مورخان از بنی‌اسرائیل به عنوان قومی منحصر به فرد و استثنایی و کاملا متفاوت با دیگر اقوام و ابنای بشر و پیروان ادیان و مذاهب یاد کرده‌اند.

براساس این دیدگاه، اندیشه قوم برگزیده و برتر در طول تاریخ این قوم، همواره در میان آنان به مثابه یک باور آیینی مورد تائید و تاکید قرار داشته است.

این موضوع اگرچه از سوی بعضی نویسندگان و پژوهشگران در میان ملل، مذاهب و فرق مختلف مورد انکار قرار گرفته و نفی شده است، اما غالب مورخان، متفکران و پژوهشگران در مقاطع مختلف تاریخی و در میان جوامع مختلف، این مسئله را کتمان‌ناپذیر دانسته و به طور جدی در تائید و اثبات آن به عنوان یک واقعیت مسلم کوشیده‌اند. مطابق مندرجات سفر تورات، بنی‌اسرائیل قوم «خاص» و «منتخب» و «برگزیده» از بین «تمام مردم روی زمین» است. درباره علت این گزینش و انتخاب، چنین تصریح و اضافه شده است:

«او شما را به سبب این که قومی بزرگ‌تر از سایر قوم‌ها بودید برنگزید و محبت نکرد، بلکه به این دلیل که شما را دوست داشت و می‌خواست عهد خود را که با پدرانتان بسته بود به جا آورد.»(۱)

این برتری و برگزیدگی نه فقط مجوزی است برای نابودی و کشتار ناسازگاری، تعامل و یا برقراری هرگونه عهد و پیمان با دیگر اقوام، بلکه ملاک و معیار و دلیلی است برای انهدام و کشتار و نابودی دیگران در وقت اقتدار:

«زمانی که یهوه، خدای شما آن‌ها [هفت قوم: حتی‌ها، جرجاشی‌ها، کنعانی‌ها، فرزی‌ها، حوری‌ها و یبوسی‌ها] را به شما تسلیم کند و شما آن‌ها را مغلوب نمایید، باید همه آن‌ها را بکشید. با آن‌ها معاهده‌ای نبندید و به آن‌ها رحم نکنید، بلکه آن‌ها را به کلی نابود سازید.»(۲)

راستی! ملاک و معیار برای کشتار اقوام دیگر از یک سو و برتری و امتیاز بنی‌اسرائیل برای نابودی آن‌ها از سوی دیگر چیست؟ سفر تثنیه پاسخ این پرسش را چنین می‌دهد:

«یهوه خدایتان به این دلیل این سرزمین حاصلخیز را به شما نمی‌دهد که مردم خوبی هستید. شما مردمی سرکش هستید [...] مدام یهوه خدایتان را در بیان به خشم آوردید و در تمام این مدت علیه او قیام کردید. او را در کوه حوریب غضبناک ساختید.» (۳) در این بخش، با یادآوری «فساد»، «گناه»، «بت‌پرستی»، «گوساله‌پرستی»، «یاغی‌گری»، «لجاجت»، «عصیان» و «سرپیچی» بنی‌اسرائیل در برابر خداوند، از قول حضرت موسی(ع) چنین اضافه شده است:

«من چهل شبانه‌روز در برابر او به خاک افتادم و التماس کردم، و گفتم: «ای خداوند، قوم خود را نابود نکن. آن‌ها میراث تو هستند[...]»(۴) و به این ترتیب یهوه خدای بنی‌اسرائیل نه فقط قوم خود را مورد عفو و بخشش قرار می‌دهد، بلکه ممتاز از دیگر اقوام قرار داده و مجوز قتل و نابودی دیگران را به آن‌ها اعطا می‌کند!

همین امتیاز و برتری موجب می‌شود تا بنی‌اسرائیل بی‌هیچ تعامل و سازگاری با غیر، نه‌تنها موجودیت دیگران را به رسمیت نشناسد و حیات برای آنان قابل نشود، بلکه دیگران را شایسته هیچ عهد و پیمان نداند.

به اعتراف اسرائیل شاهاک، «تلمود و ادبیات تلمودی صرف‌نظر از کینه و نفرتی که نسبت به تمامی بیگانگان [غیریهود] به طور کلی ابراز می‌دارند، دستورالعمل‌ها و احکام بسیار توهین‌آمیزی به ویژه درقبال مسیحیت دارند». (۵)

اسرائیل شاهاک با اعتراف به وجود واژه‌ها و جمله‌ها و دستورهای کینه‌توزانه خصومت‌آمیز و اهانت‌بار درباره غیریهود در تلمود می‌افزاید:

«در طی قرن‌ها، جامعه توتالیتر ما [یهودیان] بدین گونه رسوم وحشیانه و غیرانسانی را پرورانده است تا روح اعضای خویش را مسموم سازد، و همچنان چنین می‌کند و این امری است که باید، به ویژه به خود یهودیان گوشزد کرد [...] این‌ها از یک خصومت وحشیانه خودسرانه درقبال هر موجود انسانی ناشی می‌گردند.» (۶) به تصریح اسرائیل شاهاک، جنبش حاسیدیم(۷) به عنوان یک جریان یهودی به شدت کینه‌توز، در برابر غیریهودیان، «همچنان یک جنبش زنده است، با صدها هزار پیرو که دلبستگی تعصب‌آلودی به «خاخام‌های مقدس» خود ابراز می‌دارند و برخی از آنان نفوذ سیاسی عظیمی در اسرائیل به دست آورده‌اند؛ هم در بطن رهبری بیشتر احزاب و هم بیش از آن در سطوح بالای ارتش». در این صورت، آرای این جنبش در ارتباط با غیریهودیان کدامند؟

برای مثال، هاتانیا «کتاب مقدس» جنبش هابادی، یکی از قوی‌ترین شاخه‌های حاسیدیسم را در نظر گیریم. به نوشته این کتاب، غیریهودیان مخلوقات شیطان هستند که «مطلقا هیچ چیز نیکویی نزد آنان یافت نمی‌شود». تفاوت کیفی میان یهودیان و غیریهودیان از مرحله جنینی وجود دارد! حتی زندگی یک غیریهودی امری «غیرضروری» است، زیرا که دنیا جز به خاطر گل روی یهودیان ساخته نشده است [...]. در اسرائیل، این ایده‌ها وسیعاً در میان عموم، در مدارس و در ارتش گسترش می‌یابند».(۸) این جنبش امروز از حمایت علنی بسیاری از شخصیت‌های بلندپایه سیاسی اسرائیل بهره می‌برد. (۹) و حتی «بسیاری از رهبران سیاسی اسرائیل و آمریکا عملا از این فرقه حمایت و ستایش» می‌کنند.(۱۰)

به ادعا و اعتراف اسرائیل شاهاک، تبلیغ ایده‌ها و ترویج آثار مکتوب این فرقه یهودی، نه فقط «عامل بسیار مهمی در اوج‌گیری قوم‌گرایی اسرائیلی و کینه درقبال تمامی غیریهودیان بوده است»(۱۱) که عامل بسیار تأثیر گذار در قتل و کشتار فجیع غیریهودیان از سوی نظامیان و حتی کادر پزشکی و درمانی اسرائیلی بوده است. (۱۲)

براساس هلافا [شرع یهود] چه در جریان یک جنگ، یا به هنگام تعقیب مسلحانه یا یک تهاجم، نیروهای یهودی باید غیرنظامیان غیریهودی را نیز کشتار کنند و به قتل برسانند. (۱۳)

«در برابر بیگانگان [غیریهود]، اصل تلمودی اساسی این است که جان آنها نباید نجات داده شود. (۱۴)

اخذ بهره سنگین از غیریهودی درقبال وام و قرض به او، تصاحب اموال و اشیای گم‌شده غیریهودی، هرگونه «فریب‌کاری» و «تقلب و نیرنگ» در معامله با غیریهودی و حتی دزدی همراه با زور و خشونت از مال غیریهودی امری جایز و مشروع از نظر «هلافا» [شرع یهود] «شولهان عاروخ» [مجموعه‌ اصلی قوانین یهود] و توصیه‌ها و تعلیمات موسی‌بن میمون است. (۱۵) منشأ و فلسفه همه این احکام این است که در قانون مذهبی یهود و قول شایع تلمود و خاخام‌های تلمودی غیریهودیان «آدم» و «موجود انسانی» به حساب نمی‌آیند، زیرا فقط یهودیان آدم و موجود انسانی هستند. (۱۶)

به رسمیت نشناختن حقوق و حتی حق حیات و زندگی غیریهودیان از سوی یهود، براساس پایبندی و پیروی از دستورات تلمود و تورات، امروز به صورت یک واقعیت وحشتبار در سرزمین‌های اشغالی ظهور و نمود پیدا کرده است. گیدیون آران با اشاره به چگونگی تهاجم مسلحانه برخی دسته‌ها و فرقه‌های یهودی ازجمله «گوش آمونیم»(۱۷) در شامگان و سحرگاهان به منازل و محله‌های عرب‌نشین در فلسطین و تخریب منازل و اتومبیل‌ها و ضرب و جرح و قتل فلسطینیان می‌افزاید:

«در ابتدا این پدیده جنون‌آمیز باطنی زودگذر و حاشیه‌ای تلقی می‌شد. ناظران دربرابر آن حیرت می‌کردند یا بدان به دیده تحقیر می‌نگریستند، اما با گذشت زمان معلوم شد که این پدیده سطحی و گذرا نیست، بلکه از عمق محتوا و نفوذ برخوردار است…

محمدتقی تقی‌پور

پی نوشت‌ها:

۱-ر.ک: عهد عتیق، تورات، سفر تثنیه، باب هفتم، شماره‌های ۵ تا ۷٫

۲-همان، شماره‌های ۱ تا ۴

۳- همان، باب نهم. شماره‌های ۶ و۷٫

۴- همان، باب نهم، شماره‌های ۲۵ و ۲۶٫

۵- اسرائیل شاهاک، تاریخ یهود- مذهب یهود؛ بار سنگین سه هزاره، ترجمه دکتر مجید شریف، انتشارات چاپخش، چاپ اول، ۱۳۷۶، ص ۷۰٫

۶- همان، ص ۷۸٫

۷- حاسدی= Hasidic

8- همان، ص ۸۴٫

۹- همان، ص ۸۵٫

۱۰- همان، ص ۸۵٫

۱۱- همان، ص ۸۶٫

۱۲- همان، ص ۸۷٫

۱۳- همان، ص ۱۹۳٫

۱۴- همان، ص ۲۱۰٫

۱۵- همان، صص ۲۲۱ تا ۲۲۴٫

۱۶- همان، صص ۲۶۵، ۲۶۶٫

۱۷- Qush Emuhim


فرستاده شده در مقالات تخصصي | بدون نظر

ارسال نظر