کشتار فلسطینیان پس از تقسیم فلسطین

۲۰م فروردین, ۱۳۹۷ -

چاپ اين مطلب چاپ اين مطلب

به مناسبت کشتار دیریاسین

از واپسین روز صدور قطعنامه تقسیم فلسطین یعنی از اول اکتبر ۱۹۴۷ عملیات تروریستی صهیونیست­ها با همکاری و تبانی نیروهای اشغالگر انگلیس به طور گسترده علیه فلسطینیان به شدت گسترش یافت.

صهیونیست­ها یک روستای فلسطینی را مورد یورش وحشیانه خود قرار دادند. و خانه­ها را بر سر ساکنانشان ویران کردند. به گفته سخن­گوی «هاگانا» خانه­ های مورد نظر بر سر ساکنانش با دینامیت ویران شد. در این تهاجم وحشیانه و ددمنشانه پنج کودک فلسطینی کشته شدند. هاگانا سپس از این حمله به عنوان تهاجم انتقام­جویانه نام برد و آژانس یهود در ستایش از حمله «هاگانا» بیانیه­ ای صادر کرد.

در اواخر سال ۱۹۴۷، کارگران عرب شرکت پالایشگاه نفت حیفا، پس از انفجار بمبی در خارج پالایشگاه که به قتل و جرح تعدادی از کارگران عرب که به پالایشگاه می­ آمدند انجامید، بر کارگران صهیونیست همان شرکت شوریدند و در داخل پالایشگاه با تبر و کلنگ و میله­ های آهنین با آنها درگیرشدند و تعدادی از آنهاراکشته و مجروح کردند.

پس از آن صهیونیست­ها برای گرفتن انتقام از اعراب در پالایشگاه، نقشه هجوم به روستاهای بلدالشیخ و حداسه را طرح ­ریزی کردند. آنان زمانی پس از نیمه شب در اوایل صبح روز اول ژانویه سال ۱۹۴۸ هجوم خود را آغاز کردند. مهاجمان صهیونیست که بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ تن بودند از تپه­ های جنوبی روستاهای بلدالشیخ سرازیر شدند و حمله خود را به اطراف این روستا و روستای حداسه متمرکز کردند. در آن وقت اعراب سلاح کافی نداشتند و جز پست­های نگهبانی کوچک محلی در خیابان، پناه­گاهی وجود نداشت.

صهیونیست­ها ساکنان خانه­های دورتر در اطراف روستا را غافلگیر کرده و با نارنجک مورد حمله قرار دادند و برساکنان به خواب رفته منازل آتش مسلسل گشودند. این حمله یک ساعت به طول انجامید و صهیونیست­ها در ساعت ۲ صبح، پس از آنکه به حدود ده خانه حمله کردند عقب نشستند. قربانیان این حمله حدود ۳۰ کشته و مجروح بودند که بیشتر آنها را زنان و کودکان تشکیل می­دادند.

در راستای کشتار فلسطینیان، آموزش­ها وآمادگی­های رزمی و نظامی اعضای گروه­های تروریستی و صهیونیستی برای انجام عملیات تروریستی برضد فلسطینیان افزایش یافت. در این میان، از مسلمانان به عنوان کیسه بوکس یا سپر انسانی استفاده می­شد. همچنان مقرر شد تا ساکنان روستاهای فلسطینی قتل عام شده و روستاهای آنها با خاک یکسان شود. روستای «صقریر» در دشت ساحلی شمال شرق منطقه اسدود اولین روستایی بود که گروه تروریستی هاگانا پیشنهاد داد تا با خاک یکسان شود. این حادثه در یازدهم ژانویه ۱۹۴۸ به وقوع پیوست. در این­باره، خبرگزاری آسوشیتدپرس در ۲۵ ژانویه خبرداد که عناصر«هاگانا» ۱۵ یا ۲۰ منزل مسکونی را در یک روستای عرب نشین در نزدیکی شهرک یهودی نشین بینه منهدم ساختند. این گزارش تعداد کشته­ ها و مجروحان را ذکر نکرد.

پس از تشدید عملیات تروریستی صهیونیست­ها و کشتار مسلمانان توسط نیروهای انگلیسی و گروه­های تروریستی صهیونیستی، مجدداً مبارزه فلسطینیان به ویژه پس از صدور قطعنامه تقسیم فلسطین از سرگرفته شد. به­ همین منظور شیخ حسن سلامه به فلسطین بازگشت و فرماندهی مبارزان فلسطینی در بخش غربی منطقه میانی فلسطین که از شهر یافا تا دره الصرار امتداد داشت به او واگذار شد.

پس از تشدیدکشتار فلسطینیان توسط صهیونیست­ها، اعضای گروه­های تروریستی صهیونیستی درشب ۱۵ فوریه ۱۹۴۸ (۱۵/۲/۱۹۴۸ ) روستای سعسع واقع در منطقه جلیل شمالی را مورد یورش نظامی قرار دادند. آنها مواد منفجره را درخانه­ ها کار می­گذاشتند و سیستم عمل کننده را به جریان می­انداختند. این عملیات تروریستی پس ازهشت دقیقه خاتمه یافت. حدود ده باب خانه مورد اصابت قرارگرفت که شش خانه به طور کامل ویران شد و ده­ها فلسطینی کشته شدند. از زیر آوار جنازه یک مرد و زن و ۹ کودک از جمله یک دختر ۱۰ ساله و جنازه ۵ خردسال از ۹ تا ۲۵ ساله بیرون آورده شد و ۹ تن دیگر مجروح شدند. به گفته فرمانده عملیات، این کشتار، وحشت عجیبی در دل ساکنان روستاها ایجاد کرد.

در پی رعب و وحشت­های ایجاد شده در میان فلسطینیان، ساکنان دو منطقه مالحه و دیریاسین خواستار انعقاد توافقنامه صلح با یهودیان شدند. درهمین راستا شخصیت­های برجسته روستای دیریاسین با ارسال پیامی در مارس ۱۹۴۸ برای سازمان اشترن، برجسته­ترین سازمان صهیونیستی در آن زمان و رهبران شهرک «غفعات شاؤول» شهرک یهودی نشین مجاور دیریاسین خواستار انعقاد معاهده عدم تعرض به یکدیگر شدند. یک افسر اطلاعاتی هاگانا، خاطرنشان ساخت که اهالی دیریاسین به رغم اعمال فشار نیروهای صهیونیستی، نسبت به توافقنامه یاد شده وفادار ماندند. سازمان هاگانا در آن دوران برجسته­ترین سازمان صهیونیستی به شمار می­رفت و بعدها به همراه سایر سازمان­های صهیونیستی، ارتش رسمی صهیونیستی را تشکیل داد.

پس از شروع بزرگترین تهاجم هاگانا، برای تصرف جاده منتهی به بیت­المقدس و اشغال قسطل در ۳/۴/۱۹۴۸ و تصرف خلده و دیرمحیسن در ۷/۴/۱۹۴۸ نیروهای انشعاب یافتۀ صهیونیسم، یعنی اعضای سازمان­های ارگون -اتسل و اشترن-  لحی، تصمیم گرفتند تا دیر یاسین را اشغال کنند. روستای قسطل اولین روستای عربی بود که صهیونیست­ها در سال ۱۹۴۸ آن را اشغال کردند .بعدازآن نیز دیر محیسن وخلده به اشغال آنها درآمد. در این نبرد عبدالقادر حسینی فرمانده ارتش جهاد مقدس به شهادت رسید و فرماندهی منطقه قدس به شیخ حسن سلامه سپرده شد.

صهیونیست­ها پس از اشغال این روستاها توجهشان به سمت اشغال روستای دیر یاسین جلب شد. بدین­ترتیب نیروهای انشعاب یافته در سپیده دم نهم آوریل ۱۹۴۸ (۹/۴/۱۹۴۸) به دیر یاسین یورش بردند. در این عملیات ۸۰۰ تن از افراد ارگون – اتسل و ۴۰ تن از افراد اشترن-  لحی، غفعات شاؤول و یافیرنوف به روستا حمله کردند. در پیشاپیش زره پوشی قرار داشت که بر روی آن بلندگویی نصب شده بود. زره پوش در مسیر راه به کانال آبی افتاد وگیر کرد. به گفته نیروهای انشعاب یافته، صهیونیست­ها به وسیله بلندگو به زبان عربی ازآنها خواستند تا خانه و کاشانه خود را به سمت دامنه کوه ترک گویند. در اثر مبادله آتش ۴ نفر از آنها کشته شدند و  به سرعت گلوله­ هایشان تمام شد. آنها سپس از فرمانده نظامی هاگانا در بیت­ المقدس تقاضای ۴۰۰۰ گلوله تانک، توپ و تفنگ کردند. پس از آن مردان، زنان، کودکان و پیران را بدون استثنا، قتل عام کردند. آنها در پایان کار خود تعدادی از اسراء را سوار ماشین کرده و با به راه ­انداختن کاروان پیروزی در میان فریاد شادیها، آنها را در خیابانهای بیت­ المقدس گرداندند. ۲۴۵ تن از مردان، زنان و کودکان فلسطینی در این قتل عام کشته شدند.

«ژاک دی رینر» نماینده رسمی صلیب سرخ جهانی در بیت­المقدس یک روز پس از جنایت به روستای دیر یاسین رسید و شاهد عملیات پاکسازی بود در مورد کشتار دیر یاسین چنین می­گویند:

« آنها (تروریستها) عملیات پاکسازی را نخست با تفنگ­های شکاری سپس با کلت وسرنیزه تمام کردند. سرهای برخی قربانیان بریده شده بود. ۵۲ کودک را در برابر چشم مادرانشان سربریده بودند. تروریستهای یهودی شکمهای ۲۵ زن حامله را پاره کرده بودند و فرزندان آنان را در مقابل دیدگاه مادرشان کشته بودند.»

 

«زوی ارکوری» رهبر گروه هاگانا ،نیز در روزنامه اسرائیلی«داوار» در مورد کشتار اهالی روستای دیر یاسین این مطلب را منتشر کرد:

«وارد شش یا هفت خانه شدم. جنازه بی­گناهان روی زمین افتاده بود. اعضای تناسلی قطع شده و پستانهای کوبیده شده زنان را دیدم. به حسب نشانه­ هایی که روی جسدها بود، این قتل عام وحشیانه مستقیماً انجام شده بود.»    

  مناخیم بگین فرمانده گروه تروریستی «ایرگون» که بعدها نخست­ وزیر رژیم صهیونیستی شد در این­باره می­گوید:

 « اعراب از خانه­ ها و زنان و کودکانشان سخت دفاع کردند و نبرد خانه به خانه بود، هرگاه یهودیان خانه­ ای را اشغال می­کردند با مواد منفجره قوی آن را بر سر ساکنانش ویران می­ساختند. پس از پیشروی کُند در تاریکی و پیش از اولین ساعتهای صبح تمامی روستا به اشغال در آمد و بر سر ساکنانش ویران گردید. تروریستهای گروه اشترن با بلندگو، فلسطینیان را به فرار از روستا دعوت می­کردند اما هنگامی که روستاییان از خانه­هایشان بیرون آمده و پا به فرار گذارده بودند با گلوله تروریستهای صهیونیستی کشته شدند و آنهایی که در خانه­ ها ماندگار شده و بیشترشان زنان و کودکان و سالمندان بودند می­بایست از بین می­رفتند. سپس یهودیان شروع به پرتاب نارنجک به درون خانه­ ها کردند و آنها را بر سر ساکنانشان ویران ساختند.»

تروریستها هر جنبنده یا هرکسی که در خانه ها حضور داشت وزنده بود را به قتل می­رساندند. به گونه­ای که طبق گفته رئیس هیأت صلیب سرخ بین­ المللی که شخصاً از دیر یاسین دیدن کرده و گور دسته جمعی و انبوه قربانیان را مشاهده نموده بود از بیش از ۴۰۰ نفری که در این روستا بسر می­بردند نزدیک به ۴۰ تن پا به فرا گذاشتند و بقیه بی­ محابا و با خونسردی به قتل رسیده بودند. فرمانده گروه تروریستی «هاگاناه» نیز راجع به این کشتار میگوید:

«آن روز، بهار زیبا و جالبی بود. شکفتن شکوفه­ های بادام به پایان رسیده بود. ولی از هر گوشه روستا بوی تعفن مرگ و ویرانی که در کوچه­ ها بسیار دیده می­شد و بوی اجساد پوسیده­ای که آنها را در یک گور دسته جمعی دفن می­کردیم به مشام می رسید.»

 

پس از کشتار اهالی و ساکنان دیر یاسین و دیگر روستاهای فلسطینی نوبت به شهرهای فلسطین رسید. صهیونیست­ها ابتدا شهر طبریه را که براساس قطعنامه تقسیم فلسطین جزء شهرهای بخش یهودی نشین به شمار می­رفت در هجدهم آوریل ۱۹۴۸ (۱۸/۴/۱۹۴۸) به رغم حضور نیروهای انگلیسی در آن اشغال کردند و تصمیم گرفتند تا در سناریویی شبیه سناریوی اشغال طبریه، بندر حیفا نیز به تصرف در­آید. البته این امر با توجه به شرایط، در مواردی از قبیل اشغال بعضی روستاها و مواضع وشهرک­های اطراف یا نزدیک.

پس از کشتار حیفا و اشغال این شهر بندری فلسطین، صهیونیست­ها تصمیم گرفتند دومین شهر بندری یعنی یافا را نیز اشغال کنند. موقعیت یافا از نظر جمعیتی باعث شد تا نیروهای صهیونیست در صدد اخراج اهالی آن برآیند و با ایجاد جو رعب و وحشت، آشوب و سرگردانی ساکنان یافا را وادار به ترک خانه و کاشانه خویش نمایند. انفجارها و حملات پی در پی و برنامه­ریزی شده در بسیاری از نقاط اطراف و مراکز حیاتی آن به وقوع پیوست و سپس از سوی سازمان ارگون به مدت چند روز به شکل وحشیانه گلوله باران شد. این در حالی بود که انگلیسی­ها در نقاط مشخص در شهر حضور داشتند و تمام فلسطین تحت قیمومیت انگلیس قرار داشت. پس از آن هجوم گسترده و هماهنگ میان تمام سازمان­های صهیونیستی شهر یافا نیز تقریباً به سرنوشت شهر حیفا دچار شد.

پس از سقوط شهر بندری یافا در هفدهم م ۱۹۴۸ (۱۷ ۷/۱۹۴۸ ) فلسطینیان لوله­های آب رأس­العین که در ۳۷ مایلی شمال غربی شهر بیت­المقدس قرار داشت را خراب کرده و بر آب­های رأس­العین مستولی شدند. پس از آن صهیونیست­ها سعی کردند تا بر رأس­العین استیلا یابند. لذا جنگ و درگیری شدیدی اطراف چشمه که شدیدترین آنها در روزهای آخر ماه بود اتفاق افتاد. در روز ۳۰ می صهیونیست­ها بر محل نگهبانی رأس­العین غلبه یافتند و به تسلط خود بر این مناطق جامة عمل پوشاندند.

از طلوع فجر روز ۳۱/۵/۱۹۴۸ مبارزان روستاهای «دیر طرف» و «بیت نبالا» و روستاهای مجاور از هرکوی و ناحیه­ای به آنجا شتافتند و به یاری فرمانده بخش میانی منطقه شیخ حسن سلامه پرداختند. تجمع بزرگی از این افراد که در پیشاپیش آنها شیخ بود به وجود آمد وحملات خود را علیه مراکز تجمع دشمن صهیونیستی در رأس­العین شروع کردند. به دنبال آن یک ترکش بمب به قسمت راست بدن شیخ حسن سلامه اصابت کرد که به بیمارستان منتقل شد ولی مقاومت و جنگ افراد او همچنان علیه دشمن صهیونیستی ادامه یافت به­طوری­که پیروزی را در بعداز ظهر روز ۳۱ می ۱۹۴۸ که ساعات زیادی از غلبه صهیونیست­ها نگذشته بود به دست آوردند.

اول ژوئن ۱۹۴۸ (۱/۶/۱۹۴۸) یک گروهان عراقی از گردان اول از تیپ اول به منطقه رسید و در آنجا سنگرهای محکمی را احداث کرده و درآن تمرکز یافتند. اما پس از اینکه دو شهر لِد و رمله سقوط کرد این نیروها نیز از رأس­ العین عقب نشینی کرد. فردای آن روز نیز شیخ حسن سلامه در اثر جراحات وارده در بیمارستان به شهادت رسید.

 نرگس حبیبی


فرستاده شده در مقالات تخصصي | بدون نظر

ارسال نظر