آیا معاویّه بن حُدَیْح کِنْدی قاتل محمّدبن ابی‌بکر، یهودی است؟

۲۳م آبان, ۱۳۹۶ -

چاپ اين مطلب چاپ اين مطلب

معاویه بن حُدیْج کِندی، قاتل یکی از بهترین یاران امیرالمومنین (علیه‌السلام) محمدبن ابی‌بکر است. برای آشنا شدن با معاویه بن حدیج کندی باید محمدبن ابی‌بکر و شأن و منزلتِ والایش را در چشم امیرالمومنین (علیه‌السلام) شناخت.۱

محمدبن ابی بکر یکی از برجسته‌ترین کارگزاران نظام علوی و از یاران دلباخته و نزدیک امیرالمومنین (علیه‌السلام) است. مادر او «اسماء بنت عُمَیس» زنی معمولی نبود؛ او از زنانی بود که قبل از هجرت رسول‌الله (ص) اسلام آورده و همراه همسرش جعفربن ابی‌طالب، سیزده سال به حبشه هجرت کرده بود. او پس از شهادت جعفر، با ابوبکر ازدواج کرد و پس از او – از زمانی که محمدبن ابی‌بکر سه ساله بود- به عقد امیرالمومنین(ع) درآمد و محمد چنان در دامان علی(ع) پرورش یافت که ایشان فرمودند: «محمّد فرزند من است از صلب ابی‌بکر».

وی در سن ۲۵ سالگی در برانگیختن مسلمانان علیه عثمان نقش بسیار مهمی برعهده داشت و پس از آن نیز در ۲۶ سالگی از سوی حضرت امیرالمومنین(ع) والی مصر شد و نهایتاً در صفر سال ۳۸ هـ.ق، در بیست و هشت سالگی به شهادت رسید.

محمدبن ابی‌بکر، صاحب فرزندی بود به نام «قاسم» که «اُمّ فروه» (مادر امام صادق علیه‌السلام) دختر اوست. بنابراین محمّدبن ابی‌بکر، جّد مادری امام صادق(ع) نیز به حساب می‌آید.

اما درباره قاتل محمّدبن ابی‌بکر، ابن هلال ثقفی در «الغارات» درباره معاویه بن حُدَیْج کِنْدی می‌نویسد: مردی ملعون و ناپاک بود، علی‌بن ابی‌طالب(ع) را سبّ می‌کرد.۲

او همان کسی است که گردن محمدبن ابی‌بکر را بزد، سپس پیکر او را در درون شکم خر جا داد و آتش زد.۳

جالب این است که محمدبن ابی‌بکر او را «پسر زن یهودی جولاه»۴ می‌خوانَد.۵ و همین کافی به نظر می‌رسد تا درباره خاندان و اصل و نسب این ناپاک شقی، اطمینان حاصل کنیم که او یهودی بوده است، چراکه «مادر معاویه‌بن حُدیج، زنی یهودی بود.»۶

«در برخی از مآخذ آمده است که معاویه پس از کشتن وی سر او را از بدنش جدا کرد و نزد معاویه‌بن ابی‌سفیان در دمشق فرستاد و معاویه‌بن ابی‌سفیان دستور داد آن سر را در آن ناحیه برای عبرت دیگران در نقاط مختلف بگردانند و این نخستین سری بود که در تاریخ اسلام گردانده و در معرض نمایش دیگران گذارده شد.»۷

محمّد طیّب

پی نوشت

—————————————————–

۱٫با استفاده از این دو منبع:

-حیات فردی و اجتماعی محمدبن ابی‌بکر استاندار علی(ع) در مصر، جواد سلیمانی، انتشارات امیری، تهران، بهار ۱۳۷۷٫

- یاران پیغمبر را بشناسید، جلد۱: محمدعلی عالمی دامغانی؛ از منشورات «مکتبه بصیرتی»، قم، محرم‌الحرام ۱۳۸۶ ه.ق.

۲٫ الغارات، «ابواسحاق ابراهیم بن محمد بن سعید بن هلال معروف به ابن هلال ثقفی، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، تهران، پاییز ۱۳۷۱، ص ۱۰۴٫

۳٫همان.

۴- جُولاه یا جَولاه به معنای نساج و بافنده است.

۵- همان؛ ص ۱۰۳٫

۶- محمدبن ابی‌بکر شهید ولایت، ناصر باقری بیدهندی، انتشارات دارالحدیث، تهران، پاییز ۱۳۷۵، ص ۸۲٫

۷- همان، ص ۸۳


فرستاده شده در اخبار،ادبيات مقاومت | بدون نظر

ارسال نظر