آیا کریستف کلمب یهودی بود؟

۱۶م آبان, ۱۳۹۶ -

چاپ اين مطلب چاپ اين مطلب

«مسیحی بودن» یا «تظاهر کلمب به مسیحیت» و «یهودی بودن او در خفا» از موضوعات مهم تاریخی است، چراکه به تحولات عمیق کشورهای غربی یعنی «رنسانس» که در واقع با سفر کلمب و رسیدن وی به قاره نو شروع می‌شود، رنگی خاص می‌زند. معنای «یهودی بودن کلمب» ـ خصوصا که اثبات شده هزینه‌های سفر او را نیز یهودیان تامین کرده‌اندـ این است که یهود از همان آغاز سفر کلمب، برای تسلط بر منافع حاصل از این سفر و مصادره هرگونه منفعت حاصل از آن «برنامه» داشته است.

البته روشن است که عموم نویسندگان و فیلم‌سازان غربی که در نظام سلطه غرب رشد می‌کنند، در پی کتمان این «نتیجه‌گیری» باشند.

ژان پل دوویول (jean paul Duviol) درباره حضور یهودیان در سفر کلمب به سوی قاره آمریکا، آماری می‌دهد که بسیار چشمگیر است:

«در سپیده دم روز جمعه سوم اوت ۱۴۹۲، نزدیک به صد ملوان سوار بر کشتی‌های پینتا و نینیا و کشتی پرشکوه و جلال سانتاماریا که کشتی خود دریاسالار بود، از سواحل اندلس دور می‌شدند.»۱

«کشتی کلمب حدود سی یهودی تغییر دین داده را که بی‌شک این سفر را موقعیت خوبی برای فرار از دادگاه تفتیش عقاید می‌دیدند، حمل می‌کرد، ولی دریغ از یک کشیش»۲

و در جای دیگر می‌نویسد:

«آیا همان طور که خیلی از متخصصان تاکید کرده‌اند، اصلیت کلمب یهودی بوده است؟ شاید! ولی مسلم این است که او ایمان کاتولیکی عمیقی داشته و حتی تا حد عرفان هم پیش رفته است.»۳

ما با دو نکته از سخنان این نویسنده غربی کار داریم:

۱-سی نفر یهودی در این سفر با کلمب بوده‌اند.

۲-به نظر بسیاری از متخصصان، خود کلمب هم یهودی بوده است.

بیشتر مؤلفان صاحب شهرت غربی که آثاری از ایشان به فارسی ترجمه شده است، از پرداختن به هر موضوعی که نشان دهنده توطئه‌آفرینی‌های یهودیان در عرصه‌های گوناگون تعاملات یهودیان با مردم مسیحی و مسلمان باشد، پرهیز دارند.

اینان گاهی که ناچار از بیان بعضی معلومات مدفون‌شده در سینه کتابخانه‌ها و مراکز تحقیقی‌شان می‌شوند، آن را در چنان لفافی می‌پیچند که بر خواننده راه هرگونه برداشت منفی علیه یهود بسته باشد!

جمع چنین نویسندگانی اگرچه می‌کوشند به منزله یک تن واحد عمل کنند، واقع این است که در زمینه‌هایی این هماهنگی بنا بر ماهیت تعاملات انسانی و این که: «دروغگو کم‌حافظه است» به طور کامل رخ نمی‌دهد و به همین علت مقایسه اظهارات یکایک این جمع از محققان و تأمل در آن می‌تواند بخش‌هایی از معلومات دفن شده غربی‌ها را بنمایاند و منجر به طراحی پرسش‌های جدید یا استنتاجات کلیدی مهمی شود.

در مورد شگرد دوویول در بازگویی نقش یهودیان در سفر اکتشافی کلمب این موضوعات تامل برانگیز است:

۱-دوویول اگر از «سی تن از همراهان یهودی کلمب» سخن می‌گوید، بلافاصله نیز به خواننده یادآوری می‌کند که ایشان «تغییر دین» داده بودند و در عین حال نمی‌گوید چرا تغییر دین داده بودند؟ همچنین از تشریح ماهیت این «تغییر دین» که مورد قبول دستگاه‌های رسمی مسیحیت ـ که اتفاقا به شدت دنبال مسیحی کردن یهودیان بوده‌اند ـ واقع نشده، سخنی به میان نمی‌آورد.

۲-دوویول اگر از «تاکید خیلی از متخصصان» درباره به یهودی بودن کلمب، سخن می‌گوید، در عین حال به عنوان حقیقتی مسلم از «ایمان کاتولیکی عمیق» او سخن می‌گوید و تا حد یک عارف مسیحی جایگاه او را بالاتر می‌برد!

۳-در سراسر کتاب دوویول سخنی از نقش جدی مسلمانان در فراهم آوردن مقدمات علمی صورت گرفتن این سفر نیست! این اثر کاستی‌های فراوان دیگری نیز دارد که در اینجا در پی نقد آن نیستیم و علاقه‌مندان را به این منابع ارجاع می‌دهیم:

-بازنگری سفر کریستف کلمب، محمّد طیّب، انتشارات تربیت، تهران: بهار ۱۳۷۷٫

- پژوهه صهیونیّت (مجموعه مقالات)، به کوشش محمد احمدی، موسسه فرهنگی پژوهشی ضیاء اندیشه؛ تهران: دی ۱۳۷۶، مقاله‌ای باعنوان «سفر کریستف کلمب: بازیابی نقش یهود»، صفحات ۱۴۲- ۸۳٫

محمّد طیّب

پی نوشت‌ها

۱٫ به دنبال کریستف کلمب. ژان- پل دوویول. تصویرگر: موریس پومیه. ترجمه بیتا شمسینی؛ انتشارات ققنوس. تهران: اسفند ماه ۱۳۸٫

۲٫ به دنبال کریستف کلمب. ژان- پل دوویول. تصویرگر: موریس پومیه. ترجمه بیتا شمسینی. انتشارات ققنوس. تهران: اسفندماه ۱۳۸۴٫ ص ۴۹٫

۳٫ به دنبال کریستف کلمب. ژان- پل دوویول. تصویرگر: موریس پومیه. ترجمه بیتا شمسینی. انتشارات ققنوس. تهران: اسفندماه ۱۳۸۴٫ ص ۱۲۶ و ۱۲۷٫


فرستاده شده در اخبار،ادبيات مقاومت | بدون نظر

ارسال نظر